”Афіцыйнай” датай заснавання гурта лічыцца 4 сакавіка 2006 года, але, як сцвярджаецца на сайце музыкаў, гэта адбылося нашмат раней.

Хвядос і Сведка, менавіта такія псеўданімы сабе абралі семнаццацігадовыя ўдзельнікі гурта, пачалі сваю кар’еру з таго, што зрабілі свой сайт. Затым запісалі альбом і наўпрост вывесілі яго ў інтэрнэт. У далейшым гэты крок паслужыў падставай для таго, каб музычны крытык Сяргей Будкін назваў песні PANaNieba першым у гісторыі айчыннай музыкі інтэрнэт-альбомам. Хоць самі музыкі з тым не зусім згодныя. Спадар Будкін на радыё ”Рацыя” зрабіў адмысловую перадачу пра гурт. Толькі Хвядот і Сведак пра тое даведаліся дзесьці праз месяц па яе выхаду ў эфір.

Яшчэ быў штурм Еўрапейскага радыё для Беларусі. Гурт каля месяца ўтрымліваў лідзіруючыя пазіцыі ў хіт-парадзе. А пасля патрапілі ў 17 тур ”Гіт-парада”. Не здолеўшы канкурыраваць па якасці сваіх запісаў з айчыннымі ”акуламі”, гурт набраў больш за 200 галасоў, тым самым апярэдзіўшы ўжо даволі вядомых музыкаў з Osimira.

На рахунку PANaNieba таксама некалькі канцэртаў у Вілейцы, Маладзечне, Радашковічах. Улічваючы, што рэп-культура ў Беларусі не запатрабавана настолькі як рок-музыка, то і гэта не дрэнныя дасягненні.

Нядаўна гурт запісаў свой першы сапраўдны альбом – ”Нямузыка”. 15 кампазіцый, што ўвайшлі на кружэлку, дэманструюць якасны прадукт з гледзішча тэкстаў і выканання. Калі ўзяць пад увагу, што матэрыял пісаўся ў хатніх умовах, то зусім нядрэнная і якасць запісу. Нестудыйная якасць альбома кампенсуецца добрым рэчытатывам і ”мяккім” беларускім вымаўленнем.

Адкуль такая загадкавая назва ў гурта? На гэта пытанне не могуць адказаць і самі музыкі. Напэўна, гэта з-за іхняй канспіратыўнасці. На канцэртах яны не афішуюць сваю пыналежнасць да Вілейкі. А на сайце не змяшчаюць фота. Адзіны фотаздымак удзельнікаў каманды, што размешчаны ў сеціве, і той чорнабелы, ды на ім не разглядзець твараў.

Хто мы? Хто мы?

-- Паэты без межаў.

Чытаем вершы

Без стылю і межаў.

Чытаем вершы,

Чытаем вершы...

Спяваюць у адной з кампазіцый маладыя музыкі. І сапраўды, межаў для музыкі няма. Як бы яе не спрабавалі загнаць у падполле, людзі ўсё роўна будуць да яе цягнуцца. Вядома ж, чым больш забараняць, значыцца падвышаць попыт. І пацверджаннем таму айчынныя музыка.



Сяргей Макарэвіч

Праглядаў: 449