Беларусь – маладая краіна. Яшчэ нетрывала стаіць яна на сваіх нагах. Што можа паставіць яе на калені, што пагражае яе існаванню і развіццю?

Я лічу, пытанне павінна быць больш глабальнае. Што пагражае Індаеўропіке? На сеняшні дзень атлантыскія краіны зусім побач

Калі больш цікава гаварыць пра бясьпеку " "Індаеўропікі", ствары новую тэму.

Пытаньне пагрозаў закрануў, пабачыўшы рэакцыю на перанос савецкага помніка ў Эстоніі. З усходу адкрыта гучаць заклікі ліквідаваць эстонскую дзяржаўнасьць (гл. http://www.kreml.org/opinions/148168342).

А між тым пытаньне савецкіх помнікаў на Беларусі яшчэ наперадзе.

Яшчэ на конт Расіі:
http://www.charter97.org/bel/news/2007/05/03/imperia

арабы

Навошта мне Пуцін? У мяне фамілія Пуцін асацыюецца с вельмі непрыгожымі нелітаратурнымі словамі (гэта наконт артыкулаў)
Пра помнік зусім іншая гісторыя. Гэта чарговая брудная палітычная тэхналогія Крамля. Такіх жа помнікаў па ўсёй Расіі паснасілі не мала. З гэтага трэба пачынаць. А з Эстонскім прыкладам гэта ўсё роўна дрэнна, такога адбывацца не павінна

Хлопча, а чаму ты ўсёж называеш паўстаньне 1863 года польскім?'
Ты так лічыш на сам рэч?
Няўжо тыя хто пісаў па-беларуску, як Каліноўскі і іньшыя, палякі?

Вось добрая кніжка па тэме:

"Паўстаньне ў Літве і Беларусі 1863 - 1864 гг.", Менск, 1965. Выходзіла да 100-х ўгодкаў паўстаньня, можна пытацца ў бібліятэках. Там пра паўстаньне ў нашых краінах распавядаецца.

У Летуве ёсьць гара Крыжоў. На ёй пасьля паўстаньня 1863 г. літоўцы ставілі крыжы ў гонар сваіх палеглых паўстанцаў. Пра гэта й сёньня кажуць экскурсаводы.

Цікава б было пазнаёміцца зь літоўскімі крыніцамі таксама :))

Добры артыкул пра паўстаньне на Вялейшчыне напісаў сп. Рогач у "Рэгіянальнай газэце". Мусіць, чыталі?
Спадарства, а дзе Вы знайшлі фота братоў Козел-Паклеўскіх?

"Цікава б было пазнаёміцца зь літоўскімі крыніцамі таксама" - знаеміўся. Нічого цікавага. (сябра артыкулы прыносіў ва універсітэт)
"Хлопча, а чаму ты ўсёж называеш паўстаньне 1863 года польскім?'" - таму што большай частцы беларусскага насельніцтва гэта было непатрэбна. Скажу больш: у весках ставілі так званыя "сялянскія дазоры", якія чакалі імперскую армію і абараняліся ад "паўстанцаў".

Беларусі пагражаюць самі беларусы, якія не размнажаюцца. Тыя ж арабы прама кажуць: Наша зброя - улонне нашых жанчын.

А ўвогуле, ідэя беларускасці сама па сабе заганная. Гэта як шызафрэнік - бярэ за аксіёму няважкую ідэю і пачынае будаваць на яе тле нейкія рэчы. Але ўсё гэта паветраныя замкі, міражы.
Чаму, скажыце, беларусы ўвесь час спрабуюць даказаць, што Беларусь ёсь, што яна жыве? Таму што падсвядома яны ведаюць,разумеюць, што гэта ня так!
Жыве Крыўя, а Беларусь - гэта ейны славяна-хрысціянскі сон. А сны сканчаюцца. І ПАСЛЯ іх пачынаецца жыццё.
Лепш павярнуць дыскурс у кантэкст прачынання. Ці, каму гэта не падабаецца, пошуку агульнага для тутэйшага людства. Бо толькі з агульнага будзе жыць нацыя. '
А разьяднанасць - гэта смерць нацыі. Нацыя мусіць прачнуцца да рэчаіснасці.

Вось, вось...
А адныя кажуць Беларусь і беларусы, другія - літва і ліцьвіны, трэція - крыўя і ....

Але ўсе яны нашыя і тутэйшыя!
Мы народ!

Трэба захаваць мову, культуру, незалежную дзяржаву.
Гэта галоўнае!

Вялікарусу

Абуваньне беларусаў у "лапці" - гэта па-абэцэдарскаму. Слаўны быў служка шавінізму.
Некалькі фактаў на карысьць аб'ектыўнай гістарычнай канцэпцыі Беларусі.

1. Калі ў 1141-м годзе Лазар Богша рабіў крыж на замову Еўфрасіньні Полацкай, да заснаваньня Масквы было яшчэ 6 гадоў.

2. Калі маскоўскае войска Івана Жахлівага ішло на Полацк, ім быў дадзены загад "кнігі літовской печаті повыжечь все, чтобы та ересь і смута в міре не была". Нашыя продкі на той час ужо больш за 30 гадоў друкавалі кнігі, а да першага кнігадрукаваньня ў Маскве (зноў жа полацкім хлопцам Федаровічам) заставалася яшчэ гадоў 20. А полацкая бібліятэка была адной з найбагацейшых у тагачаснай Еўропе.

3. На момант закрыцьця Віленскага універсітэту ў 1833-м (калі не памыляюся) у ім навучалася студэнтаў больш, чым ва ўсіх астатніх расійскіх ВНУ разам узятых.

4. Калі бальшавікі прыйшлі ў 39-м у Заходнюю Беларусь, дык, сеўшы за стол у звычайнай вясковайхаце, адзін чырвонаармеяц дзівіўся, што "какой-то жір у вас вкусный" (гэта было масла), і "зачем вы сало склеіваете?" (надта таўстое было). А мая бабуля рагатала з гэтых бальшавікоў - дзікія людзі ў брудных ватоўках.

5. Мастацтвазнаўцы ацэньваюць, што на Беларусі засталося каля 1 % ад усіх культурных здабыткаў. Усё астатняе альбо зьнішчана, альбо вывезенае.

Шкада мае дзяды паўміралі, а то дадалі б яшчэ што цікавае.

Беларусі пагражае:
1. Адкрытая, дзіравая ўсходняя мяжа.
1. Бязглуздая арыентацыя усёй эканомікі на ўсход.
1. Поўная (на сёньня) акупацыя расейскімі СМІ інфармацыйнай і культурнай прасторы нашай краіны. (Беларускага - па сутнасьці і зьместу - няма ні радыё, ні тэлеканалу.)
1. Вышэйшае кіраўніцтва краіны, што сьвядома вядзе антыбеларускую прарасейскую палітыку.
1. Шматвекавая Вайна расейшчыны-маскальшчыны супраць Беларусі ня столькі ваеннымі сродкамі, але больш хітрасьцю, подласьцю, усім сваім паскудным нутром. (Вайна культураў.)
1. Вынішчальныя шматлікія дзікунскія войны.
1. Шматгадовая расейская акупацыя (яна працягваецца: чужынскія ідалы-помнікі, назвы нашых вуліцаў-пляцаў, "узаемасувязь" КДБ, "союзное государство"....)
1. РПЦ.
1. Манкурты.
1. Вялікі адсотак прыхадняў з расейскіх абсягаў (чужыя для нашых зямлі і духу істоты ня могуць паляпшаць беларускі асяродак - яны яго мэнтальна псуюць).
1. "Талерантнасьць" Беларусаў.
1. Адсутнасьць эўрапейскай адукацыі зь беларускім зьместам. (Зараз ВНУ - гэта саўкова-расейскі адстойнік цьвілых ведаў).
1. Адсутнасьць беларускага дашкольнага выхаваньня.
1. Адсутнасьць беларускага школьнага навучаньня.
1. Адсутнасьць беларускіх ВНУ. (Ізноў жа, тое, што існуе сёньня - гэта калька з саўковай уяўна "перадавой" вышэйшай адукацыі. Няхай гэтай утопіяй бавяцца маскалі - беларусы ж павінны зразумець, што узровень зсавечанай вышэйшай школы нулявы ў параўнаньні з эўрапейскімі стандартамі.)
1. Нескансалідаванасьць тых, хто разумее небясьпеку сёньняшняй сытуацыі.
1. Самазамілаванасьць, звышамбіцыі, прыстасаванства, бязьдзейнасьць, імідж пакутніцтва, лянота, стомленасьць....
1. ........

Ці адужаем гэтакія небяспекі? Ці маеш шанцы?

Памятаеце як казаў Быкаў: "Без надзеі такі спадзяюся"?
Небясьпекі, сапраўды, сур'ёзныя.
Беларуская культура мусіць мець у нас прыярытэт. Гэта тое, што нас яднае. Заклікі ж што "жыве" ператварыліся ў рытуал. Творчасьць - вось што мае будучыню.

"Масквы было яшчэ 6 гадоў." -адказ у 2 словах. Аркаім і Ладага
"Маскве (зноў жа полацкім хлопцам Федаровічам) заставалася яшчэ гадоў 20" - але колькі цяпер у Маскву выдаведцтваў. А колькі у Мінску?