Карна некага цытавала, а я пра яго спытаўся, яна адказала - я адказаў... Але ж дзіва, некуды зьніклі рэплікі Карны... no
то я заснула была і выпадкова націснула на чырвоную кнопку - атрымаўся цунамі ў Ціхім акіяне і як пабочны эфект - знікненне ўсіх маіх каментаў на форумах.
Узрост: --
З намі: 3 гады
Паведамленняў: 237
Рэпутацыя:
Падзякаваў: 11
Атрымаў падазяк: 14
Папярэджанняў: 0
Чэславас Юршэнас: Захаду пара адчыніць дзьверы
Дэвід Мэркел сустрэўся з Натальляй Пяткевіч і Лідзіяй Ярмошынай
Амэрыка бачыць пэрспэктыву
Вильнюс предложит смягчить политику ЕС в отношении Беларуси
Госдеп: США видят возможность реального улучшения отношений с Беларусью
Мартынов и Меркел обсудили белорусско-американские отношения
США пообещали Беларуси значительное улучшение двусторонних отношений
Литва забыла о 12 условиях Евросоюза
Высокапастаўлены чыноўнік Дзярждэпа ЗША прыбыў у Менск
Літва за памякчэньне ізаляцыі Беларусі
Загалоўкі навін за апошні тыдзень. Вось так спадарства хутка Лу будзе лепшым сябрам Захада.Як я і казаў нікому ні патрэбна ні Беларусь ні тым больш дэмакратыя ў Беларусі акрамя саміх беларусаў усе думаюць толькі пра свае інтарэсы і спадзяватца ні на кога ні трэба а разлічваць трэба толькі на свае сілы. І што зараз будзеце рабіць вы , шаноўныя грантасосы? Грошы відаць ужо вам плаціць ніхто не збіраетца.
Узрост: --
З намі: 3 гады 2 месяцы
Паведамленняў: 146
Рэпутацыя:
Падзякаваў: 6
Атрымаў падазяк: 10
Папярэджанняў: 0
Ёсь меркаванне, што Беларусі пагражаюць неабачлівыя пісьменнікі і паэты :) :
Два гады таму я была на педагагічнай стажыроўцы ў Сілезскім універсітэце (Катавіцы, Польшча). Той трохтыднёвы візіт выклікаў амбівалентныя пачуцці: станоўчыя эмоцыі былі звязаны з выкладаннем польскай мовы навучэнцам з Германіі, Францыі, Чэхіі і нават Іраку, адмоўныя – з рэпутацыяй Беларусі ў Польшчы, прынамсі, у тым асяродку, з якім сутыкнуліся мы.
Я праз увесь час адчувала неадпаведнасць майго самапачування і таго, як мяне ўспрымаюць, даведаўшыся, што я з Беларусі. Нам прадэманстравалі шырокі спектр меркаванняў: ад “Вы дакранецеся да часцінкі Еўропы” да “Мы прынясем вам дэмакратыю” і “Ох, вы мусіце вяртацца ў гэту краіну”. У пэўны момант здалося, што гэта занадта…
Якімі ж смешнымі зрабіліся мае закіды шараговым палякам, што ўспрымаюць Беларусь як краіну трэцяга свету, калі беларускі інтэлектуал, класік, чалавек ушанаваны і ўганараваны, кажа тое ж. Магчыма, калі б я чытала гэтыя тэксты дома, то яны мяне так моцна не зачапілі б. А тады ўва мне, раздражнёнай амаль месяцам антыбеларускіх закідаў, паўставала хваля абурэння. Я не хачу, каб пра маю краіну так пісалі і так гаварылі! Я не хачу, каб гэта чыталі замежнікі! Кнігу будуць чытаць у Польшчы, яе будуць чытаць для ўласнага суцяшэння, з паблажлівасцю і спачуваннем, у Польшчы, дзе ўжо тады быў эканамічны крызіс, страшнае беспрацоўе, дзе нарадзіўся жарт: “Раней быў народ у краіне, а ўрад – у эміграцыі, а цяпер урад у краіне, а народ – у эміграцыі”.