Узрост: --
З намі: 3 гады 2 месяцы
Паведамленняў: 363
Рэпутацыя:
Падзякаваў: 78
Атрымаў падазяк: 22
Папярэджанняў: 0
па просьбам купальшчыкаў, выкладаю тэксты, чаго будзем на купалле сьпяваць.
ЧЫРВОНАЯ РУЖА
Чырвоная ружа*,
Ня стой пры дарозе,
Ня стой пры шырокай,
Хто йдзець, той ружу рвець,
Хлопцы йдуць ружу рвуць,
Дзеўкі у вяночкі,
Кузьма у дварочку,
Ўсе дзеўкі ў радочку,
Адной Ружы нету,
Чэша маці Ружу,
Чэша навучае,
Не стой з Кузъмом побач,
Кузьма цябе зманіць,
На ножаньку станіць,
Кузьма здагадаўся,
Узяў ды прыбраўся,
Ў дзявочае плацце,
Ружа не пазнала,
З Кузьмой побач стала,
Схваціў Кузьма Ружу,
На белую ложу,
Няжджы маці Ружу,
Ня жджы у вяночку,
А жджы у платочку,
Ня жджы з белым сырам,
А жджы з малым сынам,
* Кожны радок паўтараецца.
Дададзена праз 22 хвіліны 7 секунд:
Беларуская народная гульня "Баяры".
Хлопцы й дзяўчаты выстройваюцца ў два шэрагі, адзін насупраць другога, і сьпяваюць:
"Царэўна, добры вечар! - Баяры, на здароўе! - Царэўна, пусьці ў горад! - Баяры, нашто ў горад? - Царэўна, дзеўкі сватаць! - Баяры, яшчэ малы! - Царэўна, пераросьлі! - Баяры, ручнічкоў ня ткалі! - Царэўна, ужо ў трубочках! - Баяры, каторую?" - і тады які-небудзь хлопец кажа: "А мне тая спадабалася, што салодка цалавалася" (камплімэнты могуць быць розныя:) - і бяжыць выцягваць сваю "нявесту" з шэрагу дзяўчат, а сяброўкі яе абараняюць і не пускаюць! ))) Калі ж хлопцу ўдаецца выцягнуць дзяўчыну з шэрагу - ён забірае яе ў свой шэраг, і яна ўжо сьпявае з баярамі. І так паўтараецца ўсё наноў, пакуль усіх дзяўчат не паабіраюць!!! ))) Вельмі вясёлая гульня!!! )))))))
Узрост: --
З намі: 3 гады 2 месяцы
Паведамленняў: 146
Рэпутацыя:
Падзякаваў: 6
Атрымаў падазяк: 10
Папярэджанняў: 0 Cказалі Дзякуй: 1
а вось мая мара-праект наконт купалля наступная:
У пэўны час, калі сонца ўжо дакранулася да зямлі, нібы перадаючы свой агонь, сілу свайго найдаўжэйшага дню ейным нетрам, на свяцілішчах уздоўж Вяллі (якіх процьма, як паказала экспедыцыя) святары-вайдзілы запальваюць на алтарах святыя агні і гэтыя агні кладуць на плыты і пускаюць на ваду.
У селішчах жа на берагох стаяць ужо складзеныя людзямі вогнішчы. І толькі плыт праходзіць умоўную мяжу гэткага вогнішча - як яно запальваецца. І гэтак па ўсёй рацэ. Нешта падобнае адбываецца ў Вільні ў дзень сонцастаяння: хто быў - бачыў. Гэта адзін з сапраўдных купальскіх рытуалаў.
Сэнс яго просты: мужчынскае (агонь з гары-алтара) запальвае і апладняе жаночае (берагі). Уся дзея купальская па сутнасці сваёй скіравана на плоднасць і дзеля будучага ўраджаю, і дзеля ўсяго жывога, што ёсь на гэтай зямлі. Агулам - дзеля багацця нашае зямлі.
Зразумела, што гэта фантастычны праект, які рэальны ня толькі пры існаванні этнічнае рэлігіі з ейнымі святарамі, але і задзейнічанне ўсіх - люду паспалітага і ўладаў.
Да таго ж, гэта дурная блытаніна з календарамі. Купалле проста так не перанясеш - народ просты не зразумее.
Але затое гэткае можна рабіць, па-першае, як спэктакль на паветры, дзе ўсё - быдта панарошкавае :). І рабіць не на праваслаўнага яна, ні на каталіцкага, а акурат перад самай кароткай ноччу. Такі вось спэктакль, які адбываецца штогод, бяз бырла ды нават абвяшчэння гэтага часу як другога Купалля. І з часам гэты спэктакль можна мяняць і па элементах, і па працягласці, каб усё болей людзей прыцягвалася, цікавілася. Каб гэты спэктакль перарастаў са звычайнага ў інтэрактыўны, дзе глядач таксама можа быць і героем спэктаклю.
Было б добра святкаваць Купалля разам з Вільняю. Традыцыі вартыя свайго вяртання на месца сённяшняга бырла ды тупасці.
І галоўнае - гэта магчыма - было б жаданне даволі вузкага кола людзей. Ну, напрыклад, у нас ёсь "Народны тэатар", у нас ёсь краязнаўцы, супрацоўнікі музея, якія цалкам "у тэме".