выйці за знатнага шляхцюка ;)

Якуб, ты ўяўляеш колькі ты пакінуў Зойцы часу, каб знайсці і выйсці замуж за шляхцюка!

Здаецца, ужо не паспела...
Адкуль такая фамільярнасць, Волечка?

Адкуль такія словы? я такіх не ведаю, напэўна не тыя тэсты здавала

Слоўнікі вечарамі пачытваю. Сёння 22 старонкі адолела. Якраз на літары "Фы" спыніласяю

спадзяюся, беларускі тлумачальны слоўнік гартаеце.

Ну не японскі ж. Там і літараў няма.

давайце ўжо Купалле абмяркоўваць...

вось напрыклад цікавы артыкул (праўда што парасейску):

КУПАЛЛЕ

А мы, здаецца, не пра Каляды гэта ўсё

Асабліва вясёлы абрад, калі дзяўчаты купаюцца, а хлопцы адзенне хаваюць... І мы так будзем?

ну калі вельмі хочацца..

а твая жонка

Не забудзьцеся на ветэранаў Купальнага руху... Гэткія абрады мне падабаюцца больш за піва з чыпсамі...

па просьбам купальшчыкаў, выкладаю тэксты, чаго будзем на купалле сьпяваць.



ЧЫРВОНАЯ РУЖА

Чырвоная ружа*,

Ня стой пры дарозе,

Ня стой пры шырокай,

Хто йдзець, той ружу рвець,

Хлопцы йдуць ружу рвуць,

Дзеўкі у вяночкі,

Кузьма у дварочку,

Ўсе дзеўкі ў радочку,

Адной Ружы нету,

Чэша маці Ружу,

Чэша навучае,

Не стой з Кузъмом побач,

Кузьма цябе зманіць,

На ножаньку станіць,

Кузьма здагадаўся,

Узяў ды прыбраўся,

Ў дзявочае плацце,

Ружа не пазнала,

З Кузьмой побач стала,

Схваціў Кузьма Ружу,

На белую ложу,

Няжджы маці Ружу,

Ня жджы у вяночку,

А жджы у платочку,

Ня жджы з белым сырам,

А жджы з малым сынам,



* Кожны радок паўтараецца.

Дададзена праз 22 хвіліны 7 секунд:

Беларуская народная гульня "Баяры".

Хлопцы й дзяўчаты выстройваюцца ў два шэрагі, адзін насупраць другога, і сьпяваюць:

"Царэўна, добры вечар!
- Баяры, на здароўе!
- Царэўна, пусьці ў горад!
- Баяры, нашто ў горад?
- Царэўна, дзеўкі сватаць!
- Баяры, яшчэ малы!
- Царэўна, пераросьлі!
- Баяры, ручнічкоў ня ткалі!
- Царэўна, ужо ў трубочках!
- Баяры, каторую?"
- і тады які-небудзь хлопец кажа: "А мне тая спадабалася, што салодка цалавалася" (камплімэнты могуць быць розныя:) - і бяжыць выцягваць сваю "нявесту" з шэрагу дзяўчат, а сяброўкі яе абараняюць і не пускаюць! ))) Калі ж хлопцу ўдаецца выцягнуць дзяўчыну з шэрагу - ён забірае яе ў свой шэраг, і яна ўжо сьпявае з баярамі. І так паўтараецца ўсё наноў, пакуль усіх дзяўчат не паабіраюць!!! ))) Вельмі вясёлая гульня!!! )))))))

Глядзець відэа

а вось мая мара-праект наконт купалля наступная:

У пэўны час, калі сонца ўжо дакранулася да зямлі, нібы перадаючы свой агонь, сілу свайго найдаўжэйшага дню ейным нетрам, на свяцілішчах уздоўж Вяллі (якіх процьма, як паказала экспедыцыя) святары-вайдзілы запальваюць на алтарах святыя агні і гэтыя агні кладуць на плыты і пускаюць на ваду.

У селішчах жа на берагох стаяць ужо складзеныя людзямі вогнішчы. І толькі плыт праходзіць умоўную мяжу гэткага вогнішча - як яно запальваецца. І гэтак па ўсёй рацэ. Нешта падобнае адбываецца ў Вільні ў дзень сонцастаяння: хто быў - бачыў. Гэта адзін з сапраўдных купальскіх рытуалаў.

Сэнс яго просты: мужчынскае (агонь з гары-алтара) запальвае і апладняе жаночае (берагі). Уся дзея купальская па сутнасці сваёй скіравана на плоднасць і дзеля будучага ўраджаю, і дзеля ўсяго жывога, што ёсь на гэтай зямлі. Агулам - дзеля багацця нашае зямлі.

Зразумела, што гэта фантастычны праект, які рэальны ня толькі пры існаванні этнічнае рэлігіі з ейнымі святарамі, але і задзейнічанне ўсіх - люду паспалітага і ўладаў.

Да таго ж, гэта дурная блытаніна з календарамі. Купалле проста так не перанясеш - народ просты не зразумее.

Але затое гэткае можна рабіць, па-першае, як спэктакль на паветры, дзе ўсё - быдта панарошкавае :). І рабіць не на праваслаўнага яна, ні на каталіцкага, а акурат перад самай кароткай ноччу. Такі вось спэктакль, які адбываецца штогод, бяз бырла ды нават абвяшчэння гэтага часу як другога Купалля. І з часам гэты спэктакль можна мяняць і па элементах, і па працягласці, каб усё болей людзей прыцягвалася, цікавілася. Каб гэты спэктакль перарастаў са звычайнага ў інтэрактыўны, дзе глядач таксама можа быць і героем спэктаклю.

Было б добра святкаваць Купалля разам з Вільняю. Традыцыі вартыя свайго вяртання на месца сённяшняга бырла ды тупасці.

І галоўнае - гэта магчыма - было б жаданне даволі вузкага кола людзей. Ну, напрыклад, у нас ёсь "Народны тэатар", у нас ёсь краязнаўцы, супрацоўнікі музея, якія цалкам "у тэме".